Merhaba, ben Sude Artıran. 2000 yılında İstanbul’da doğdum; çocukluğum Kadıköy’de, gençliğim ise büyük ölçüde Beşiktaş’ta geçti. İstanbul’un iki yakasına değil ama en azından iki semtine kök salmış durumdayım.

Eğitim hikâyem 2010 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi İstanbul Devlet Konservatuvarını kazanmamla biraz alışılmışın dışında bir yola girdi. Sekiz yıl boyunca piyano eğitimi aldım ve henüz 14 yaşındayken piyano dersi vermeye başladım. Dolayısıyla kendimi bildim bileli ya bir şeyler öğreniyor ya da öğrendiklerimi birilerine anlatıyorum. Bazen notaları, bazen duyguları… İkisinin de doğru yerden duyulabilmesi için dikkatle dinlemek gerekiyor.

2018 yılında hayatımın yönünü değiştiren bir karar vererek psikoloji okumaya başladım. Psikoloji, babamın mesleği olması nedeniyle çocukluğumdan beri evimizin doğal gündemlerinden biriydi. Başka evlerde akşam yemeğinde günün nasıl geçtiği konuşulurken, bizim evde zaman zaman insanların neden öyle davrandığı da tartışılırdı. Yine de psikolojiyi kendi yolum olarak seçmem, onu sıfırdan ve kendi merakımla keşfetmemle mümkün oldu. Üniversite hazırlık sürecinin ardından MEF Üniversitesi Psikoloji Bölümünü kazandım ve 2024 yılında mezun oldum.

Üniversite yıllarım boyunca hastanelerde klinik gözlem ve staj çalışmaları yaptım; TÜBİTAK KULE Gelişim Akademisi Projesi’nde araştırma asistanı olarak görev aldım. Çocuklar, gençler ve ailelerle yürütülen gönüllülük çalışmalarına katıldım; araştırmanın, klinik gözlemin ve sahada insanlarla karşılaşmanın birbirinden ayrı düşünülemeyeceğini deneyimledim. Rasyonel Duygucu Davranışçı Terapi eğitimlerimi tamamladım ve psikolojik çalışmalarımı süpervizyon eşliğinde sürdürmeye başladım.

Psikanalitik düşünce ise uzun zamandır merakımın en canlı olduğu alanlardan biri. Düzenli olarak psikanalitik seminerlere ve eğitimlere katılıyor, insanın söyledikleri kadar söyleyemediklerini de anlamaya çalışan okumalar yapıyorum. Müzikle başlayan dinleme pratiğimin bugün psikolojiyle başka bir biçimde devam ettiğini düşünüyorum.

Şimdilerde araştırma, eğitim, gönüllülük ve psikolojik çalışmalar arasında üretmeye devam ediyorum. Baba Kız Psikosohbet’te ise babamla birlikte psikolojiye, ilişkilere ve gündelik hayatın bazen fazlasıyla karmaşık hâle getirdiğimiz meselelerine dair konuşuyoruz. Kısacası hâlâ bir şeyler anlatıyorum; yalnızca piyanonun başından biraz uzaklaşmış olabilirim.